3 september 2015

Ervaringen

Ouderschap vanuit het hart

Perspectief

Soms zijn er van die dagen dat het lijkt alsof mijn zoon bezig is om mijn leven zwaar te maken. Ik weet dat het niet zo is en vanuit het perspectief van het slachtoffer is het wel zo. Vorige week zat ik vast in dat perspectief en het kostte me deze keer meer inspanning om het anders te zien. Namelijk vanuit het perspectief van het hart.

Ontspanning

Op de ochtend dat ik hem ophaalde bij zijn moeder gaf hij aan liever bij haar te blijven. Hij was daar heel duidelijk in. Dat raakte me. Mijn hart sloot. Zijn moeder zag dat dit iets tussen hem en mij was en gaf mij de ruimte om hier een weg in te vinden. Ik voelde hoe ik vast zat en zag mezelf in mijn hoofd verschillende strategieën bedenken om hem mee te krijgen. Er veranderde iets toen ik mijn aandacht op de sensaties in mijn lijf richtte en contact met het gebied rondom mijn hart maakte. Ik ontspande en mijn zoon ontspande. Na een leuk en klein ritueel met zijn moeder erbij ging hij mee.

Afleiden

In de loop van de dag merkte ik dat ik het lastig vond om me echt met hem te verbinden. Mijn hart was weer gesloten. Ik werd wat onhandig. Dacht dat samen boodschappen doen wel een goede afleiding was. Niet dus. Dacht dat een buurjongen over de vloer uitnodigen een goede afleiding was. Ook niet. En dat was het vooral: ik was bezig met hem af te leiden in plaats van met hem samen te zijn. Ik had het zwaar. Ik zag mezelf als het slachtoffer van deze situatie en mijn hart zat potdicht.

Hart openen

Om de dag compleet te maken wilde hij niet op tijd gaan slapen dus het werd laat. Mijn vriendin kwam thuis en trof mij in een soort van paniek aan. Mijn zoon sliep inmiddels en ik wist het niet meer. In mijn hoofd had ik al bedacht dat het misschien beter is wanneer hij voorlopig maar bij zijn moeder blijft. Ik was geïrriteerd. Ik was boos. Mijn vriendin deed wat ik haar ooit gevraagd had te doen in dergelijke situaties: ze legde haar hand op mijn hart. En toen herinnerde ik me weer wat er nodig was. De tranen volgden en daarna zachtheid en ontspanning.

Plezier

Mijn intentie is om met een open hart in contact met mijn zoon te zijn. En omdat het hart regelmatig sluit uit bescherming is het een practice om keer op keer aandacht naar mijn hart te brengen zodat het kan openen. En soms heb ik daarvoor iemand anders nodig zoals mijn vriendin. Het resultaat van een open hart was dat ik mijn zoon de volgende dag weer in zijn ogen aan kon kijken, tijdens het avondeten oprecht nieuwsgierig kon zijn naar zijn dag op school en we samen lekker hebben gedanst op zijn nieuwste favoriete nummer.

Herkenbaar?

Hoe is dit voor jou? Herken jij jezelf in deze situatie met je kind(eren) of je partner? En wat doe jij om weer met een open hart en met plezier in het ouderschap te staan? Als je hier meer over wilt leren of andere vaders in wilt ontmoeten ben je welkom bij het Vadercafé of bij mij voor een 1-op-1 sessie.

 

Over de schrijver



Patrick Timmermans

Hoi, ik ben Patrick. Ik ben een vader, coach, trainer, schrijver en oprichter van Vader Visie. Je kan hier meer over mij lezen en hier over de coaching en hier over de trainingen die ik geef.

 


 

Mannen ontmoeten elkaar in het vaderschap in het Vadercafé! Op 8 december in Amsterdam en op 13 december in Amersfoort.

 


 

Wil jij een artikel als deze in je mailbox ontvangen? Laat dan hieronder je gegevens achter. Je krijgt dan maandelijks de Mail van een Vader met naast een reflectie op mijn vaderschap ook een agenda van Vader Visie.

Tags: