25 februari 2016

Ervaringen

Langs elkaar leven

Leestijd 2 minuten

Uitdaging
Sinds de geboorte van onze dochter hebben ik en mijn partner er een uitdaging bij gekregen: elkaar. Door het plezier met onze dochter en de zorg voor haar raakten we regelmatig elkaar kwijt. We leefden steeds meer langs elkaar in plaats van met elkaar.

Contact
Enkele weken terug was het hoogtepunt. Ik voelde zelf al dat er iets niet helemaal klopte in hoe ik me tot mijn partner verhield. Ik bewoog me steeds meer van haar in plaats van naar haar toe. Ik was liever met onze dochter bezig of met werken. Ik had opnieuw de weg gevonden om iets niet aan te hoeven gaan: contact.

Ontbreken
Op een gegeven moment bracht mijn partner in dat ze het contact tussen ons mistte. Natuurlijk hadden we ook fijne momenten samen en toch ontbrak er iets wezenlijks. Ik vond het wel prima om bijvoorbeeld ‘s avonds met haar samen een filmpje te kijken. Op zich is er niks mis met een stukje ontspanning na een volle dag of week. En helemaal ontspannen was het niet.

Alarmbellen
Het moment dat zij inbracht het contact te missen gingen bij mij de alarmbellen af. Vooral die van vrijheid. Ik wilde graag mijn eigen ding blijven doen in een toch al drukke week. Ik wilde vrij zijn van nog meer verplichtingen. Ik wilde vrij zijn van wat ik niet wilde voelen. Ik wilde zoveel niet en was vergeten wat ik diep van binnen wel wilde. Na de nodige weerstand opende ik me en ontving ik haar verlangen.

Comfortabel
Zo zaten we dan aan de keukentafel. Allebei niet wetende wat nu. Zij wist net zoveel als ik en had net zoveel weerstand voor iets anders. Het was voor ons allebei wel comfortabel om langs elkaar te leven. Één ding wist zij zeker en dat was het verlangen om elkaar weer aan te kijken wanneer we dingen bespraken. Nu waren we al thuis in de techniek van het elkaar echt aankijken en zien, maar die hoorde inmiddels op de wekelijkse afvinklijst. Haar voorstel was om op dit moment, aan de keukentafel, elkaar aan te kijken en daar bij te blijven. Elkaar en onszelf helemaal ontvangen.

Overgave
Ik weet niet of je dit weleens gedaan hebt met iemand, maar zo diep naar elkaar, en in elkaars ogen kijken is heel bijzonder. Zeker op momenten dat alles in mij weg wil en ik me toch overgeef aan de ander. Mijn hele lijf ging van spanning naar ontspanning. Diep weggestopte tranen konden weer stromen. Door mezelf zo te laten zien, en tegelijkertijd haar te zien, verdween de lading van het gedoe van de weken daarvoor. Er ontstond weer ruimte, een frisse blik….en contact.

Aandacht
Sinds dat moment nemen we regelmatiger tijd om elkaar op die manier aan te kijken. En als er dan iets gezegd wil worden gebeurd dat in diezelfde aandachtigheid. Een groot verschil met waar we een paar weken geleden waren. Nu staan en lopen we weer naast elkaar in plaats van langs elkaar en draagt dit nog meer bij aan het plezier met ons gezin en onze relatie als ouders en geliefden.

Over de schrijver



Patrick Timmermans

Hoi, ik ben Patrick. Ik ben een vader, coach, trainer, en oprichter van Vader Visie en het Vadercafé. Je kan hier meer over mij lezen en hier over coaching voor vaders.


 

 

Wil je op de hoogte blijven van Vader Visie? En maandelijks inspiratie in je mailbox ontvangen? Meld je dan aan voor de nieuwsbrief.