29 maart 2017

Ervaringen

Zorgend vaderschap

Leestijd 2 minuten

Ontspanning

Het is het begin van de avond. Ik heb mijn dochter van zestien maanden op bed gelegd. De soep staat te koken en ik ga zitten om even te mediteren. Soms zijn er van die dagen dat er veel gebeurd en dan werkt het voor mij om even stil te worden en de aandacht naar mijn lijf te brengen. Waar ik dit normaliter doe na een hectische dag, was het vandaag juist een dag met veel rust en ontspanning. En toch had ik de behoefte om te mediteren.

Behoefte

Tijdens het mediteren maakt ik contact met de sensaties in mijn lijf en daar kwamen de tranen. Tranen van ontroering. Mijn meissie was de hele dag ziek en ik was ontroerd van de manier waarop wij samen waren. Ik volgde haar in haar behoeftes. Veel slapen. Weinig eten. Boekje lezen. Torentje bouwen. Als ze wakker was, wilde ze de hele tijd bij mij zijn. Ze zat bij mij op schoot. Lag met haar buik op mij. Of ik tilde haar op en hield haar vast zodat ze kon kijken naar spelende kinderen. Tussen haar slaapmomenten door waren we dicht bij elkaar.

Beschikbaarheid

We leken onafscheidelijk en tegelijkertijd was ieder van ons heel dicht bij zichzelf en ieders eigen behoefte. Mijn behoefte was om helemaal beschikbaar te zijn voor haar. Ze had me nu nodig. Haar behoefte was om dicht bij papa te zijn en zich geborgen te voelen. De keuze om beschikbaar voor haar te zijn was een bewuste keuze. Ik ken het ook van mezelf dat ik wel beschikbaar doe en niet beschikbaar ben. Dan lopen de frustraties snel op, want ik heb er niet met mijn hele hart voor gekozen. Vandaag dus wel en dat maakte het extra bijzonder.

Zorgvader

Wat het voor mij ook bijzonder maakte, is dat ik mijn beeld van de zorgende vader bevestigde. Kijk, als op een dag als deze mijn partner ook thuis is, haalt onze dochter die geborgenheid als eerste bij haar. Dat is een biologisch gegeven waar ik verder niet aan wil tornen. En het zorgen voor je kind is iets dat zowel moeders als vaders kunnen en willen. Voor vaders is het misschien niet het eerste dat ze zullen doen, en als het erop aankomt, geloof ik dat elke vader het in zich heeft om voor zijn kind te zorgen. Het kan er anders uitzien, en het is iets dat elke ouder voor zijn of haar kind op zijn of haar wijze doet. Of op zijn minst wil doen.

Papa of Mama

Terwijl ik dit schrijf is mijn partner weer thuis. Onze dochter wordt wakker en huilt. Mijn partner gaat naar haar toe. Even later huilt ze weer. Nu ga ik naar haar toe. Voor onze dochter maakt het nu niet uit of papa of mama er voor haar is. Als een van ons er maar is. Ze zit rechtop in haar bedje en strekt haar armpjes uit wanneer ze mij ziet. Ik til haar op, hou haar even vast, vraag of ze weer in haar bedje wil, ze maakt de beweging naar haar bed en ik leg haar terug. Nog even neurie ik een liedje en ze slaapt weer verder. Zorgeloos, want papa en mama zijn er voor haar.

 

Over de schrijver



Patrick Timmermans

Hoi, ik ben Patrick. Ik ben een vader, coach, trainer, schrijver en oprichter van Vader Visie. Je kan hier meer over mij lezen en hier over de coaching en hier over de trainingen die ik geef.

 


 

Ontmoet andere vaders in het vaderschap bij het Vadercafé voor eerlijke gesprekken over het vaderschap. Elke maand in Amsterdam.

 


 

Laat je inspireren door Vader Visie en blijf op de hoogte van de evenementen. Meld je hier aan voor de nieuwsbrief.